تو لحظه های زندگیم همیشه تنهام

نمیخوام به مد این روزای آدمای مجازی به چیزی وانمود کنم

من آدم ساده ای هستم

کاری به مد ندارم

.

.

امشبم مثه همیشه تنهام

ولی آرومم

همینکه از اون گاوزبون هایی دم کردم که مامانم با دستای خودش چیده

همینکه یه آهنگ گوش کنم

من آروم میشم با حضور خدا

.

من حوصله خیلی چیزا که بقیه باهاش تنها نیستن ندارم

.

من تنهایی رودوس دارم چون؛

فرصتی است برای قدر دانستن از چیزایی که وقتی بهشون نزدیکم

قدرشون رو نمیدونم

.

خدایا تنها خواهشم اینه که اونقدر خودتو بهم نزدیک کن

تا نیاز نداشته باشم برای فرار از تنهایی هام

آویزون کسی کنم

.

خدایا برای اینکه بهم فرصت زندگی دادی سپاس

.