بعد مدت ها آمده ام که بنویسم

از چه بنویسم هم خودم نمیدانم

خیلی وقت است چیزی از دلم ننوشته ام

خیلی وقت است که هیچ یادم نیست از خودم

شاید مشغله های ذهنی ، شاید پروژه ها وتکالیف درسی ، شاید تلگرام ، شاید بزرگ شدنم

مرا باز میدارد از نوشتن ...

مرا باز میدارد از چیزهایی که قبلا با آنها آرامش پیدا میکردم

وامروز شده است آرزویم

درتنهایی هایم :

اینجا نوشتن....اینجا وقت تلف کردن؛

سگش شرف دارد به پست گذاشتن در گروه ها وکانال های تلگرام لعنتی

کاش میتوانستم

کاش میشد

اراده ام مرا یاری کند که کارهایی که نباید را انجام ندهم

مهم نیست کسی اینجا نوشته هایم را بخواند یا نه؟

مهم اینه من عاشق وبلاگمم